——————————————————————————–

Elif ÖZDEN

Sessizlik..

Gündüzleri, kıyametin koptuğu bu âlemde, bana görünen gecenin bu sessizliği, ertesi güne bir hazırlık mıydı? Bu kafayla, Dünya’nın Güneş etrafında dolaşmasıyla, gece ve gündüzün oluştuğunu bilmesem, gündüzleri etrafı ısıtmaktan yorulup, köşesine çekilmiş bir kahraman var diye yorumlayacağım. Evet yeryüzünde de hep kahramanların olduğu gibi.

Ya gizli kalmış

Yanına her sokulduktan sonra daha iyi parlayan yıldızlardan sadece kendi etrafında hafif hafif parlayan şu yıldız belki de bir kahraman. Belki o, çok yıldızlara âşık oldu ama hepsini unuttu; olmamış, yaşamamış gibi davrandı. Etrafında onu yutmak isteyen gezegenlere direndi. Her seferinde, gece olduğunda, ortalığa ışıl ışıl çıkmak için gündüzleri kendisiyle savaştı. Zamanla yarıştı ve gece var olma düşüncesi ile kendisini eğitti.

Gündüzleri duymadığı ezanları, o geceleri yüreğinde okuyordu. Gündüzün uykuya daldığı o saatlerde, her yaşadığı kargaşaya göğüs gerdi ve her defasında daha bir hırslandı, güçlendi...