Ahmet EFE*

Başı dumanlı karlı dağlar
Tepelerinizden aşmak istedim.
Bayırlar tırmanıp ovalar geçip
Ardınızda ne var görmek istedim.
Hayalet ülkeler gibi dizildi
Gözümde, görmediğim şehirler.
Arzular kervan, duygular ordu,
Aktı içimden kıvrım kıvrım nehirler.
Bir kuş olup kanatlanıp göklere
Uçup gitsem ağaçlara konmadan.
Bulutla buluşup ufukla kolkola,
Dolaşsam dünyayı habire durmadan.
Nihayet, kaldırılmamış her taşın altında
Taptaze bir ümit yatarmış,
Derler ki büyükler hep yıllarca:
.”